Thomas Ligas keerde in 1985, na zijn studie oenologie in Frankrijk, terug naar Griekenland om de lokale ecosystemen en de wijnbouwtradities van de regio Pella te ontdekken. Via die weg wilde hij wijnen gaan maken van biodynamisch onderhouden gaarden. Na een lange tijd eerst alles zelf te hebben gedaan, heeft Thomas hulp gekregen van zoon Jason en dochter Meli. Samen beheren ze Ktima (domein) Ligas.
De wijngaarden liggen in Pella, gelegen in het noordelijk deel van Griekenland. Deze regio kent al sinds de oudheid een wijnbouw traditie en werd in oude geschriften als de ‘moeder van wijn’ beschreven. Over de eeuwen heen leefden de bewoners van Pella dan ook vóór en met de wijnbouw. Helaas gooide onder andere phylloxera, de industrialisatie van de landbouw, en de groei van steden, roet in het eten. Daardoor slonk het oppervlakte met aangeplante druivenranken en koos men voor andere gewassen. Toen Thomas in de jaren ’80 in deze regio weer begon met het houden van druivenranken was hij dan ook een vreemde eend in de bijt, maar hij zag de potentie en kende de geschiedenis van het gebied. Thomas geloofde dat de zachte glooiingen van de regio, gecombineerd met de frisse lucht en de overvloedige zon de reden waren geweest dat wijnbouw hier had gefloreerd, en werd daardoor geïnspireerd om hier weer wijn te gaan maken.
Volgens Thomas onttrekken de druivenranken kracht uit de leem-zandgrond en de kalkrijke bodem, die beiden goed water kunnen afvoeren indien nodig. Thomas zorgt er ook al sinds de jaren ’80 voor dat de bodem één van de belangrijkste graadmeters is voor de gezondheid van zijn druiven, en probeert middels de biodynamische aanpak de bodem licht en zacht te houden. Door de bodem met natuurlijke preparaten te voeden en door bepaalde micro-organismen aan te trekken blijft de bodem dan ook goed ‘doorlucht’. Dit biedt niet alleen de druiven meer energie, maar weet bijvoorbeeld ook goede CO2 uit de lucht op te slaan. Balans en harmonie van de bodem en het land waren toen al Thomas’ focuspunten, het huidige Ktima Ligas houdt nog steeds vast aan deze traditie.
Een ander focuspunt is het behouden van de typische karakteristieken van de verschillende inheemse druivenrassen in combinatie met het lokale terroir. Het natuurlijke rijpingsproces van de druiven staat daarin centraal en er wordt altijd goed gekeken naar hoe er goed kan worden omgesprongen met de balans tussen kwantiteit en kwaliteit. Sinds 2007 worden de druivenranken en de gaarden zelfs in een permacultuur-systeem gehouden, waarin iedere plant, ieder dier en ieder ander organisme in de gaarden haar eigen plek heeft, en zo aan de balans bijdraagt.
De druivenrassen waarmee wordt gewerkt zijn Roditis, Assyrtiko en Kydonitsa voor het wit, en Xinomavro en Limniona voor het rood. Alle druiven worden, vanzelfsprekend, met de hand geoogst, en nauwkeurig gesorteerd. Sinds jaar en dag wordt het fermenterende sap en de rijpende wijnen weliswaar nauwlettend in de gaten gehouden, maar wordt er niet onnodig ingegrepen; het begeleiden van sap tot wijn staat centraal, en er worden dan ook geen technische en al helemaal geen chemische capriolen uitgehaald om bij te sturen. Een groot deel van de wijnen wordt zowel op groot oud hout vergist en gerijpt; voor sommige wat jongere, aromatischere wijnen wordt het fruit op de neus en op het palet behouden door simpelweg te laten vergisten en te laten rijpen in staal.
Geen producten gevonden die aan je selectie voldoen.